zabocie_mapa_baner-picasa.jpg  

Zabłocie- niemiecka nazwa wsi - Thiergarten

 

W 1233 roku, w dokumencie lokacyjnym miasta Nowogrodźca wymienia się villam que dicitur Zabuloth, w 1318 roku występuje już niemiecka forma Tyrgartin. Pod rokiem 1408 odnajdujemy w źródłach jednocześnie wspomniane dwie nazwy słowiańską i niemiecką: "das Dorf Zabuloth, das man itzund Thiergarten nennet". W 1418 roku występuje już XIX-wieczna i współczesna forma Thiergarten, którą można przetłumaczyć jako Dzikie Ogrody. Gwarowo mówiono na wieś Dr Tiergoartn, Der Tiergortn. Po wojnie powróciła historyczna forma Zabłocie.

 

Zarówno słowiańska jak i niemiecka forma ma swoje korzenie w okoliczych warunkach geograficznych. Zabuloth - Zabłocie oznaczające osadę położoną nieopodal bagien, błota, czy dosłownie za błotem wiąże się z położonym w kierunku Mierzwina i Ocic podmokłym terenem, który co prawda obecnie, w związku ze stopniowym osuszaniem się terenu, nie robi takiego wrażenia, ale niegdyś na pewno był trudny do przebycia. Około roku 1300 w momencie kiedy przybyli tu niemieccy osadnicy zmieniła się i nazwa wsi, która być może jest odzwierciedleniem pierwszego wrażenia jakie zrobiła na nich okolica.

 

W 1233 w dokumencie lokacyjnym miasto Nowogrodźća wymienia się “villam que dicitur Zabuloth”, w 1318 roku występuje już niemiecka forma “Tyrgartin”. Pod rokiem 1408 odnajdujemy w źródłach jednocześnie wspomniane dwie nazwy, słowiańską i niemiecką: das Dorf Zabuloth, das man itzund Thiergarten nennet”.

 

Dawna kolonia Fridrichstal założona w 1820 roku przez właścicielkę tych terenów Fryderykę Dorotę Ernestynę vom Berge-Herrndorf z domu von Tempsky.

 
Szkoła, a właściwie sala lekcyjna mieściła się w wieku XVIII w jednym z domów prywatnych. Nauczyciel przyjeżdżał tutaj aż z Ocic. W roku 1804 siłami całej gminy wzniesiono niewielki budyneczek dla potrzeb uczniowskich. W roku 1813 w czasie działań wojennych budynek spłonął i już rok później został odbudowany na nowo. Niestety już w nocy z 25 na 26 czerwca 1877 spłonął w pożarze. Gmina zakupiła pogorzelisko i w roku 1878 na tym samym miejscu wzniosła piękną szkołę, do której dojeżdżał nauczyciel z Mierzwina. W 1876 roku szkoły w Mierzwinie i Zabłociu zostały organizacynie połączone.
 

Opracowano na podstawie książki M. Olczaka i Z. Abramowicza Nowogrodziec, dzieje miasta i okolic do roku 1945, Warszawa 2000