Drukuj
Odsłony: 51395

Kościół parafialny pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny

kosc_godz_mix.jpg

    Datowany był na wczesne średniowiecze, natomiast kamienna świątynia, której wygląd przetrwał do naszych czasów, została wzniesiona w 1420 roku, a odbudowana w latach 1832-33. Do roku była 1764 siedzibą parafii skupiającej wiernych z Wykrot i oczywiście Godzieszowa. Co ciekawe, tutejsza świątynia należała do czeskiej diecezji (Leitmeritzer).Wieża kościelna miała 130 stóp wysokości. Wewnątrz trzy ołtarze: główny Wniebowzięcia NMP oraz św. Jóżefa i św. Michała. Barokowa ambona. Renesansowa kamienna chrzcielnica. Drewniane rzeźby: Boga Ojca, Matki Bożej z Dzieciątkiem, św. Józefa, 4 aniołków, św. Jana Nepomucena. Z obrazów malowanych na płótnie wypada wymienić barokowy z Wniebowzięciem NMP, św. Józefa i 14 Stacji Drogi Krzyżowej oraz św. Michała. Dewitz wspomina o cokole ze starej średniowiecznej chrzcielnicy, który został w 1882 roku odkopany i wykorzystany do jakiegoś neogotyckiego nagrobka. W parafialnym skarbcu znajdują się dwa pozłacane kielichy z początku XX wieku, dwie pozłacane monstrancje z początku wieku oraz osiem barokowych, cynowych świeczników z XVIII wieku - sześć większych i dwa małe.

 

Stół Napoleona

 

st_napoleona_mix.jpg

 

    Przy drodze Zgorzelec Wrocław, na nasypie za płotem gospodarstwa dawnej kolonii Pocztowe Domy stoi wyciosany z piaskowca kamienny stół zwany Stołem Napoleona. Pierwotnie ustawiony był dokładnie po drugiej stronie drogi na niewielkim okrągłym nasypie, gdzie obecnie leżą granitowe głazy. W tym miejscu miał spożyć posiłek sam cesarz Francuzów, który przejeżdżał kilkakrotnie przez Wykroty. Zwróćmy uwagę, że z miejsca, gdzie ustawiony jest stół widać doskonale całą okolicę. Jak wspomnieliśmy stół pierwotnie znajdował się pośrodku ziemnego wału. Niegdyś sądzono, że było to starożytne miejsce, w którym miejscowa ludność zbierała się na wiece i ustalała wspólnie ważne dla społeczności decyzje. Inni uważali, że powstał on w latach trzydziestych XIX stulecia podczas przebudowy głównej drogi, przy okazji zakładania obozów dla robotników.

 

Opracowano na podstawie książki M. Olczaka i Z. Abramowicza Nowogrodziec, dzieje miasta i okolic do roku 1945, Warszawa 2000